Spędź wakacje z nami!
Serdecznie zapraszamy młodzież męską w wieku 16–25 lat na rekolekcje „… po coś”.
Rozpoczniemy 27.06.2026 Mszą Świętą oraz kolacją w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym, skąd wyruszymy do Łeby.
W programie przewidziane są modlitwa, konferencje, rozmowy, a także czas na odpoczynek i wspólne spędzenie tygodnia nad polskim morzem.
Termin: 27.06.2026 – 5.07.2026
Koszt: 400 zł
Nie zwlekaj – liczba miejsc jest ograniczona!
Rekrutacja na nowy rok rozpoczęta!
Rekrutacja na nowy rok rozpoczęta!
„Dlaczego nie oddasz się Bogu raz na zawsze… ale tak naprawdę…teraz” – św. J.M. Escriva”
Koniec roku szkolnego dla maturzystów już za nami, a pierwsze egzaminy coraz bliżej. Zastanawiasz się, co dalej? Może właśnie teraz w Twoim sercu pojawiła się myśl o kapłaństwie?
A może już studiujesz albo masz ten etap dawno za sobą, a mimo to wciąż słyszysz cichy głos wołającego Boga, który nie daje Ci spokoju?
Nie musisz odkładać odpowiedzi na później — możesz odpowiedzieć już teraz!
Rozpoczęliśmy rekrutację do naszej wspólnoty na nowy rok akademicki. Szczegóły znajdziesz w zakładce Rekrutacja
„Dlaczego nie oddasz się Bogu raz na zawsze… ale tak naprawdę…teraz” – św. J.M. Escriva”
Koniec roku szkolnego dla maturzystów już za nami, a pierwsze egzaminy coraz bliżej. Zastanawiasz się, co dalej? Może właśnie teraz w Twoim sercu pojawiła się myśl o kapłaństwie?
A może już studiujesz albo masz ten etap dawno za sobą, a mimo to wciąż słyszysz cichy głos wołającego Boga, który nie daje Ci spokoju?
Nie musisz odkładać odpowiedzi na później — możesz odpowiedzieć już teraz!
Rozpoczęliśmy rekrutację do naszej wspólnoty na nowy rok akademicki. Szczegóły znajdziesz w zakładce Rekrutacja
23 maja 2026 roku, w przeddzień Niedzieli Zesłania Ducha Świętego, kończącej tegoroczny okres wielkanocny, odbyły się święcenia prezbiteratu.
23 maja 2026 roku, w przeddzień Niedzieli Zesłania Ducha Świętego, kończącej tegoroczny okres wielkanocny, odbyły się święcenia prezbiteratu.
Przygotowania do tego wydarzenia rozpoczęły się już tydzień wcześniej w Sulistrowiczkach, gdzie ks. Kacper, Bartek, Szymon oraz Piotr ze zgromadzenia Misjonarzy Klaretynów odbyli rekolekcje. Przez tydzień przygotowywali się duchowo do jednego z najważniejszych momentów swojego życia, którego zwieńczeniem była przysięga wymagana przed święceniami. W piątek, 22 maja, cała nasza wspólnota wraz z ich bliskimi oraz księżmi proboszczami zgromadziła się w sercu naszego domu – kaplicy – aby być świadkami tego wydarzenia.
Uroczysty charakter tej chwili można było dostrzec od razu. W homilii ks. rektor Michał Mraczek przypomniał alumnom wyjątkową historię seminarium przy pl. Katedralnym 14 we Wrocławiu, które mimo zmian historycznych i wojen nieprzerwanie pozostaje miejscem formacji kapłańskiej oraz wydało czterech błogosławionych kapłanów. Podkreślił znaczenie pamięci o błogosławionych związanych z seminarium, wskazując ich jako wzór świętości i duchowych orędowników dla przyszłych księży. Zaznaczył również, że fundamentem kapłaństwa jest osobista przyjaźń i relacja z Chrystusem, prowadząca do świętości i autentycznej posługi. Po zakończonej przysiędze wspólnie modliliśmy się do Matki Bożej za naszych braci.
W sobotę każdy z nas, a szczególnie diakoni, niecierpliwie oczekiwał tego momentu. O godzinie 10.00 w Archikatedrze, wypełnionej wiernymi i kapłanami – nie tylko z naszej archidiecezji – rozpoczęła się uroczysta Msza Święta pod przewodnictwem abp. Józefa Kupnego, który udzielił sakramentu święceń kapłańskich.
Metropolita wrocławski podczas homilii podkreślił, że fundamentem kapłaństwa jest miłość Chrystusa, wyrażona w słowach św. Pawła: „Miłość Chrystusa przynagla nas”. Zaznaczył, że kapłaństwo nie jest zawodem ani rolą, lecz szczególnym powołaniem i trwałą więzią z Chrystusem, zakorzenioną w doświadczeniu Bożej miłości. Wzywał przyszłych kapłanów, by byli ludźmi pojednania, pokoju i miłosierdzia, budującymi mosty i niosącymi nadzieję. Podkreślił również znaczenie działania Ducha Świętego, codziennej modlitwy oraz autentycznej, wiernej posługi opartej na bliskości wobec ludzi i zaufaniu Bogu mimo własnych lęków.
Po zakończeniu Eucharystii nowo wyświęceni kapłani zostali skierowani do swoich nowych parafii: ks. Bartłomiej do Jelcza-Laskowic, do parafii pw. św. Maksymiliana Marii Kolbego, ks. Kacper do parafii pw. Opatrzności Bożej, a ks. Szymon do parafii pw. Ducha Świętego we Wrocławiu.
Jesteśmy wdzięczni Bogu za dar powołania oraz za wspólnie spędzony czas w naszym domu. Życzymy im wiele siły, pokoju i radości w przyszłej posłudze kapłańskiej!
Zobacz galerię: Szczęśliwe zakończenie!
Przygotowania do tego wydarzenia rozpoczęły się już tydzień wcześniej w Sulistrowiczkach, gdzie ks. Kacper, Bartek, Szymon oraz Piotr ze zgromadzenia Misjonarzy Klaretynów odbyli rekolekcje. Przez tydzień przygotowywali się duchowo do jednego z najważniejszych momentów swojego życia, którego zwieńczeniem była przysięga wymagana przed święceniami. W piątek, 22 maja, cała nasza wspólnota wraz z ich bliskimi oraz księżmi proboszczami zgromadziła się w sercu naszego domu – kaplicy – aby być świadkami tego wydarzenia.
Uroczysty charakter tej chwili można było dostrzec od razu. W homilii ks. rektor Michał Mraczek przypomniał alumnom wyjątkową historię seminarium przy pl. Katedralnym 14 we Wrocławiu, które mimo zmian historycznych i wojen nieprzerwanie pozostaje miejscem formacji kapłańskiej oraz wydało czterech błogosławionych kapłanów. Podkreślił znaczenie pamięci o błogosławionych związanych z seminarium, wskazując ich jako wzór świętości i duchowych orędowników dla przyszłych księży. Zaznaczył również, że fundamentem kapłaństwa jest osobista przyjaźń i relacja z Chrystusem, prowadząca do świętości i autentycznej posługi. Po zakończonej przysiędze wspólnie modliliśmy się do Matki Bożej za naszych braci.
W sobotę każdy z nas, a szczególnie diakoni, niecierpliwie oczekiwał tego momentu. O godzinie 10.00 w Archikatedrze, wypełnionej wiernymi i kapłanami – nie tylko z naszej archidiecezji – rozpoczęła się uroczysta Msza Święta pod przewodnictwem abp. Józefa Kupnego, który udzielił sakramentu święceń kapłańskich.
Metropolita wrocławski podczas homilii podkreślił, że fundamentem kapłaństwa jest miłość Chrystusa, wyrażona w słowach św. Pawła: „Miłość Chrystusa przynagla nas”. Zaznaczył, że kapłaństwo nie jest zawodem ani rolą, lecz szczególnym powołaniem i trwałą więzią z Chrystusem, zakorzenioną w doświadczeniu Bożej miłości. Wzywał przyszłych kapłanów, by byli ludźmi pojednania, pokoju i miłosierdzia, budującymi mosty i niosącymi nadzieję. Podkreślił również znaczenie działania Ducha Świętego, codziennej modlitwy oraz autentycznej, wiernej posługi opartej na bliskości wobec ludzi i zaufaniu Bogu mimo własnych lęków.
Po zakończeniu Eucharystii nowo wyświęceni kapłani zostali skierowani do swoich nowych parafii: ks. Bartłomiej do Jelcza-Laskowic, do parafii pw. św. Maksymiliana Marii Kolbego, ks. Kacper do parafii pw. Opatrzności Bożej, a ks. Szymon do parafii pw. Ducha Świętego we Wrocławiu.
Jesteśmy wdzięczni Bogu za dar powołania oraz za wspólnie spędzony czas w naszym domu. Życzymy im wiele siły, pokoju i radości w przyszłej posłudze kapłańskiej!
Zobacz galerię: Szczęśliwe zakończenie!
Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort mówił, że „nigdy nie czcimy Chrystusa więcej niż wtedy, kiedy czcimy Najświętszą Dziewicę; czcimy Ją zaś tylko dlatego, by doskonalej czcić Jezusa. Idziemy ku Niej jako do drogi prowadzącej do zamierzonego celu, którym jest Jezus Chrystus”.
Starając się naśladować Maryję w codziennym życiu pomocą jest modlitwa Anioł Pański, Litania do NMP, udział w nabożeństwach maryjnych, a przede wszystkim modlitwa różańcowa.
Róże Żywego Różańca w naszym Seminarium to wspólnota czterdziestu osób: księży przełożonych, profesorów i kleryków.
Naszym Różom patronują dwaj święci papieże: patron naszego seminarium - św. Pius X oraz nasz rodak i wielki czciciel Najświętszej Maryi Panny - św. Jan Paweł II.
Codziennie, a wspólnotowo szczególnie podczas comiesięcznej zmiany tajemnic, modlimy się wskazaną tajemnicą różańcową w intencjach powierzonych Kościołowi przez papieża Franciszka oraz w intencjach naszej wspólnoty seminaryjnej.
Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort mówił, że „nigdy nie czcimy Chrystusa więcej niż wtedy, kiedy czcimy Najświętszą Dziewicę; czcimy Ją zaś tylko dlatego, by doskonalej czcić Jezusa. Idziemy ku Niej jako do drogi prowadzącej do zamierzonego celu, którym jest Jezus Chrystus”.
Starając się naśladować Maryję w codziennym życiu pomocą jest modlitwa Anioł Pański, Litania do NMP, udział w nabożeństwach maryjnych, a przede wszystkim modlitwa różańcowa.
Róże Żywego Różańca w naszym Seminarium to wspólnota czterdziestu osób: księży przełożonych, profesorów i kleryków.
Naszym Różom patronują dwaj święci papieże: patron naszego seminarium - św. Pius X oraz nasz rodak i wielki czciciel Najświętszej Maryi Panny - św. Jan Paweł II.
Codziennie, a wspólnotowo szczególnie podczas comiesięcznej zmiany tajemnic, modlimy się wskazaną tajemnicą różańcową w intencjach powierzonych Kościołowi przez papieża Franciszka oraz w intencjach naszej wspólnoty seminaryjnej.
Sam Bóg zaszczepił w ludzkim sercu pragnienie poznania prawdy, którego ostatecznym celem jest poznanie Jego samego - te słowa otwierające encyklikę Jana Pawła II Fides et ratio, o relacjach między wiarą a rozumem, są motorem działania naszego Kola .
Rozwój intelektualny kleryka to nie tylko studium filozofii i teologii. Otwarcie na świat nauki jest wyjściem naprzeciw stereotypom dotyczącym irracjonalności wiary. Św. Piotr wzywa nas, abyśmy byli gotowi do obrony nadzei wiary (por.1 P 3.15 ). Wyrazem takiej postawy - otwartości i gotowości dialogu - jest zaangażowanie w działaność Koła Naukowego Studentów.
Poza rozwojem osobistym, Koło umożliwia wejście do różnych środowisk akademickich, dając możliwość popularyzacji myśli teologicznej jako ubogacającej inne dziedziny nauki. Jest to także szansa wzięcia udziału w organizacji różnych wydarzeń, dzięki czemu nabywa się umiejętności pracy w zespole przy projektach, które wykraczają poza najbliższe środowisko, a z których rodzi się społeczność międzydiecezjalna. Od samego początku trzon tej grupy stanowią klerycy, jednak każdy ze studentów uczelni może do nas dołączyć.
Zapraszamy również do odwiedzenia nas na facebooku: https://www.facebook.com/kolonaukowepwt
Sam Bóg zaszczepił w ludzkim sercu pragnienie poznania prawdy, którego ostatecznym celem jest poznanie Jego samego - te słowa otwierające encyklikę Jana Pawła II Fides et ratio, o relacjach między wiarą a rozumem, są motorem działania naszego Kola .
Rozwój intelektualny kleryka to nie tylko studium filozofii i teologii. Otwarcie na świat nauki jest wyjściem naprzeciw stereotypom dotyczącym irracjonalności wiary. Św. Piotr wzywa nas, abyśmy byli gotowi do obrony nadzei wiary (por.1 P 3.15 ). Wyrazem takiej postawy - otwartości i gotowości dialogu - jest zaangażowanie w działaność Koła Naukowego Studentów.
Poza rozwojem osobistym, Koło umożliwia wejście do różnych środowisk akademickich, dając możliwość popularyzacji myśli teologicznej jako ubogacającej inne dziedziny nauki. Jest to także szansa wzięcia udziału w organizacji różnych wydarzeń, dzięki czemu nabywa się umiejętności pracy w zespole przy projektach, które wykraczają poza najbliższe środowisko, a z których rodzi się społeczność międzydiecezjalna. Od samego początku trzon tej grupy stanowią klerycy, jednak każdy ze studentów uczelni może do nas dołączyć.
Zapraszamy również do odwiedzenia nas na facebooku: https://www.facebook.com/kolonaukowepwt
Czym jest Christophoros?
- to zespół muzyczny, który tworzą klerycy.
Nasza historia?
- początek zespołu to lata 90. ubiegłego wieku, a my to kolejna generacja i nowe odrodzenie.
Co robimy?
- gramy i śpiewamy na chwałę Pana, prowadzimy modlitwę uwielbienia, dzielimy się świadectwem powołania, a przede wszystkim niesiemy Chrystusa (gr. Χριστόφορος) każdemu, kto nas słucha.
Gdzie działamy?
- w naszym seminarium i tam, gdzie jesteśmy zaproszeni: w parafiach i instytucjach.
Kontakt:
Czym jest Christophoros?
- to zespół muzyczny, który tworzą klerycy.
Nasza historia?
- początek zespołu to lata 90. ubiegłego wieku, a my to kolejna generacja i nowe odrodzenie.
Co robimy?
- gramy i śpiewamy na chwałę Pana, prowadzimy modlitwę uwielbienia, dzielimy się świadectwem powołania, a przede wszystkim niesiemy Chrystusa (gr. Χριστόφορος) każdemu, kto nas słucha.
Gdzie działamy?
- w naszym seminarium i tam, gdzie jesteśmy zaproszeni: w parafiach i instytucjach.
Kontakt:
Stolica Apostolska ma swój serwis Vatican News.
Konferencja Episkopatu Polski powołała do istnienia Katolicką Agencję Informacyjną.
Wrocławskie seminarium ma swój SAI, czyli Seminaryjną Agencję Informacyjną.
SAI informuje o wydarzeniach z życia naszej seminaryjnej wspólnoty oraz z życia Kościoła, w których uczestniczymy.
Chcemy przez to głosić Chrystusa, nie czyniąc tego jedynie z ambony czy na katechezie, ale na areopagu XXI wieku, czyli w sieci, łowiąc dla Niego (Mt 4,19; J 21,6-7).
Dzięki stronie internetowej, profilowi na Fb, YT i koncie na Instagramie możesz nas śledzić i nieustannie być na bieżąco. Dodaj nas do ulubionych i subskrybuj.
Zauważyłeś jakiś błąd, chcesz coś podpowiedzieć, napisz do nas
Stolica Apostolska ma swój serwis Vatican News.
Konferencja Episkopatu Polski powołała do istnienia Katolicką Agencję Informacyjną.
Wrocławskie seminarium ma swój SAI, czyli Seminaryjną Agencję Informacyjną.
SAI informuje o wydarzeniach z życia naszej seminaryjnej wspólnoty oraz z życia Kościoła, w których uczestniczymy.
Chcemy przez to głosić Chrystusa, nie czyniąc tego jedynie z ambony czy na katechezie, ale na areopagu XXI wieku, czyli w sieci, łowiąc dla Niego (Mt 4,19; J 21,6-7).
Dzięki stronie internetowej, profilowi na Fb, YT i koncie na Instagramie możesz nas śledzić i nieustannie być na bieżąco. Dodaj nas do ulubionych i subskrybuj.
Zauważyłeś jakiś błąd, chcesz coś podpowiedzieć, napisz do nas
Kim jesteśmy?
ProVocatorzy to grupa kleryków, którzy sami odpowiedzieli na wołanie Pana Jezusa Pójdź za mną! i chcą już teraz być rybakami ludzi.
Co robimy?
Przede wszystkim modlimy się o nowe, wierne i święte powołania do naszej wspólnoty, organizujemy dni skupienia dla rozeznających życiową drogę, przygotowujemy również proVokacyjne gadżety dla uczestników dni skupienia.
Kontakt:
Kim jesteśmy?
ProVocatorzy to grupa kleryków, którzy sami odpowiedzieli na wołanie Pana Jezusa Pójdź za mną! i chcą już teraz być rybakami ludzi.
Co robimy?
Przede wszystkim modlimy się o nowe, wierne i święte powołania do naszej wspólnoty, organizujemy dni skupienia dla rozeznających życiową drogę, przygotowujemy również proVokacyjne gadżety dla uczestników dni skupienia.
Kontakt:
Od 1993 roku „głosem” kleryków wrocławskiego seminarium jest czasopismo „Vox Nostra” (łac. nasz głos), na jego stronach publikujemy spojrzenia młodych teologów, patrzących w świeży sposób, na piękno rzeczywistości wiary, powołania i Kościoła.
Pracując nad wydawaniem kleryckiego pisma dbamy o profesjonalizm i wysoki poziom artykułów. Otwierając numery naszego czasopisma odnajdziesz tam wiele ciekawych artykułów pomagających świadomiej przeżywać swoją wiarę. W pisanych przez nas tekstach dzielimy się również ważnymi wydarzeniami przeżywanymi w naszej seminaryjnej wspólnocie.
Naszym wysiłkom patronuje Św. Maksymilian Kolbe. Męczennik starał się głosić Ewangelię za pomocą środków masowego przekazu. Rozpoczął również wydawanie czasopisma „Rycerz Niepokalanej”. Jest On zatem dla nas wzorem poświęcenia i oddania w pracy wydawniczej.
Czy myślałeś kiedyś jak głosić Chrystusa w dzisiejszym świecie? Św. Paweł pisał przecież: „Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii” (1 Kor 9, 16). Dlatego też, przez naszą gazetę staramy się zachwycać pięknem Ewangelii każdego, w którego ręce trafi nasze pismo.
Kontakt:
Od 1993 roku „głosem” kleryków wrocławskiego seminarium jest czasopismo „Vox Nostra” (łac. nasz głos), na jego stronach publikujemy spojrzenia młodych teologów, patrzących w świeży sposób, na piękno rzeczywistości wiary, powołania i Kościoła.
Pracując nad wydawaniem kleryckiego pisma dbamy o profesjonalizm i wysoki poziom artykułów. Otwierając numery naszego czasopisma odnajdziesz tam wiele ciekawych artykułów pomagających świadomiej przeżywać swoją wiarę. W pisanych przez nas tekstach dzielimy się również ważnymi wydarzeniami przeżywanymi w naszej seminaryjnej wspólnocie.
Naszym wysiłkom patronuje Św. Maksymilian Kolbe. Męczennik starał się głosić Ewangelię za pomocą środków masowego przekazu. Rozpoczął również wydawanie czasopisma „Rycerz Niepokalanej”. Jest On zatem dla nas wzorem poświęcenia i oddania w pracy wydawniczej.
Czy myślałeś kiedyś jak głosić Chrystusa w dzisiejszym świecie? Św. Paweł pisał przecież: „Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii” (1 Kor 9, 16). Dlatego też, przez naszą gazetę staramy się zachwycać pięknem Ewangelii każdego, w którego ręce trafi nasze pismo.
Kontakt:
wolność wyboru
Każdy człowiek pragnie szczęścia. Żródłem prawdziwego i trwałego szczęścia jest Bóg w Jezusie Chrystusie. On znając każdego z nas po imieniu, jako swoje umiłowane dzieci, zaprasza nas do odkrycia powołania.
W ciągu wieków wielu takich jak TY dotarło do tego punktu.
Czuli, że Bóg dotyka ich serca i szepcze do uszu zaproszenie...
...ale nie mogli do końca zrozumieć tych słów.
Potrzebowali pomocy, aby je rozpoznać i na nie odpowiedzieć.
Jeśli trudno ci zrozumieć Boże wezwanie, to znalałeś się w dobrym miejscu!
Możemy Ci w tej drodze towarzyszyć!
Dni skupienia, wspólna modltwa i adoracja, dzielnie się Słowem, rozmowy z klerykami i księżmi pomogą Ci zbliżyć się do osobistej decyzji i udzielenia odpowiedzi Bogu na jego zaproszenie.
odpowiedzialność za dar
ETAP PROPEDEUTYCZNY
To pierwszy i podstawowy krok na drodze formacji. Odbywa się w odrębnej wspólnocie w osobnym skrzydle naszego domu. Jego celem jest położenie solidnych podwalin pod życie duchowe oraz systematyczna i pogłębiona formacja ludzka. Przedmiotem rozeznania jest relacja z osobą Jezusa, a w kontekście tej relacji – rozeznawanie powołania. Choć nie jest to czas studiów filozoficzno-teologicznych, nie zaniedbuje się formacji intelektualnej. Formacja na tym etapie może trwać od jednego do dwóch lat.
ETAP STAWANIA SIĘ UCZNIEM CHRYSTUSA
Pogłębia pójście seminarzystów za Jezusem w postawach: wiary w Ewangelię, nawracania się, zaparcia się siebie i opuszczenia wszystkiego, do czego przywiązane jest serce. Celem formacji jest budowanie osobowej więzi seminarzysty z Chrystusem oraz dojrzewanie w wymiarze ludzkim w harmonii ze wzrostem duchowym. Jednocześnie to czas studiów filozoficznych. O przejściu na kolejny etap po dwóch latach formacji decyduje wkład w rozwój osobisty i dojrzewanie w rozwoju ludzkim. Zwieńczeniem tego etapu jest obrzęd kandydatury i przyjęcie stroju duchownego.
ETAP UPODABNIANIA SIĘ DO CHRYSTUSA
Upodobnienie seminarzysty do Chrystusa Pasterza oraz stabilne życie cnotami kardynalnymi, teologalnymi, radami ewangelicznymi i oddziaływaniem Ducha Świętego to cel formacji trawającej minimum trzy lata. Seminarzysta ma być zdolny do odczytywania wydarzeń i sensu życia w świetle słowa Bożego, w postawach wiary i nawracania się. Dojrzewanie przejawia się w stałej i rzetelnej pracy nad relacjami. Ważnym wsparciem w tym procesie jest kontemplacja oraz naśladowanie Matki Bożej. W czasie sytudiów teologicznych, które mają zakończyć się uzyskaniem tytułu magistra teologii, seminarzyści otrzymują kolejno posługi lektoratu i akolitatu.
ETAP SYNTEZY DROGI UCZNIA-MISJONARZA
W etap pastoralny wpisują się intensywne, duchowe przygotowania do święceń diakonatu, a później – do święceń prezbiteratu. Jednym z głównych celów tego odcinka formacji jest włączenie seminarzysty w życie duszpasterskie diecezji. Formacja intelektualna skupia się na studium przedmiotów służących bezpośrednio posłudze kapłańskiej.
integralny wzrost
FORMACJA LUDZKA
Formacja ludzka stanowi fundament całego życia człowieka. Odnosi się do różnych jego wymiarów: fizycznego, psychicznego, intelektualnego, moralnego, estetycznego i społecznego. W szczególności polega na kształtowaniu dojrzałej osobowości i charakteru. Głęboki wgląd w siebie, komunikacja międzyludzka, mądra troska o ciało to tylko niektóre obszary rozwoju seminarzysty.
FORMACJA DUCHOWA
Duchowy wymiar formacji jest ukierunkowany na podtrzymywanie i ożywianie więzi seminarzysty z Bogiem i innymi ludźmi, w przyjaźni z Jezusem i postawie uległości wobec Ducha Świętego. Formacja duchowa ma doprowadzić do powtórzenia w sobie życia Jezusa Chrystusa.
FORMACJA INTELEKTUALNA
Dzięki formacji intelektualnej seminarzyści mają stale odkrywać i pogłębiać rozumienie Objawienia Bożego. Fundamentalną rolę w formacji intelektualnej odgrywa filozoficzno-teologiczne studium o charakterze akademickim. Pierwsze dwa lata studiów filozoficznych służą pozyskaniu odpowiednich narzędzi do zgłębiania teologii.
FORMACJA PASTORALNA
Formacja pastoralna ma na celu takie przygotowanie przyszłych pasterzy Kościoła, aby posiadali te same cechy, które charakteryzowały Syna Bożego: współczucie, wspaniałomyślność, umiłowanie wszystkich, w pierwszej kolejności biednych, oraz gorliwość w budowaniu Królestwa niebieskiego. Formacja pastoralna dokonuje się przez różnego typu zajęcia akademickie i praktyki duszpasterskie, a jej wsparciem jest studium nauk humanistycznych, głównie psychologii, pedagogiki i socjologii.
zadanie służby
Kandydatura do diakonatu i prezbiteratu
Rozpoczynając etap upodabniania się do Chrystusa w liturgicznym obrzędzie biskupowi i Kościołowi przedstawieni są ci klerycy, którzy biorąc odpowiedzialność za jak najlepsze osobiste przygotowanie, pragną iść pod opieką Kościoła, drogą formacji seminaryjnej do przyjęcia święceń kapłańskich. Przyjęcie stroju duchownego, którym jest sutanna, wzywająca do codziennego świadectwa życia w posłuszeństwie, czystości i ubóstwie na wzór Chrystusa, jest zewnętrznym obrazem kontynuacji drogi ku święceniom.
Lektorat
Jest to posługa, w której kleryk oddaje swój głos na użytek Pana Boga, niczym Jan Chrzciciel. Bóg, który przemawia do nas w Liturgii Słowa podczas każdej Eucharystii i przez teksty biblijne różnych nabożeństw posługuje sie głosem alumna, aby wybrzmiało Słowo Boże. Kleryk nie może komentować i tłumaczyć Słowa Bożego z ambony. Opowiadać o historii zbawienia może podczas katechez i spotkań formacyjnych z grupami. Powinien to jednak czynić przez wcielanie medytowanego codziennie Słowem Boga stając się czytelną i żywą Ewangelią.
Akolitat
Przyjmując posługę akolitatu alumn stają się Sługą Jezusa: Kapłana, Ołtarza i Ofiary. Jego zadaniem jest jak najwierniej towarzyszyć swemu Panu obecnemu w Eucharystii poprzez adorowanie Go w Najświętszym Sakramencie - niczym Apostoł Jan wsłuchując się w zbawczy rytm Boskiego Serca Jezusa oraz trwanie w cichej modlitwie przed Nim, ukrytym i obecnym w tabernakulum. Jako nadzwyczajni szafarze Komunii świętej, mogą Jej udzielać w trakcie Eucharystii, zanosić do chorych oraz wystawiać Najświętszy Sakrament do adoracji.
Diakonat
Diakon przyjmuje sakrament święceń pierwszego stopnia, aby służyć w Kościele na wzór Chrystusa. Czyni to poprzez postawę duszpasterskiej troski, wrażliwości o najuboższych, chorych, cierpiących, głodnych. Święcenia diakonatu włączają seminarzystę do grona duchowieństwa Kościoła partykularnego i wymagają od niego posłuszeństwa biskupowi diecezjalnemu, wierności nauce Kościoła oraz zachowania celibatu. Ma on prawo chrzcić, głosić Dobrą Nowinę podczas homilii, katechizować oraz przewodniczyć pogrzebowi czy nabożeństwu Słowa Bożego.
Prezbiterat
Cały okres seminaryjnej formacji wieńczy przyjęcie sakramentu święceń w stopniu prezbitera. Od tego momentu stają się współpracownikami biskupa w sprawowaniu sakramentów, w tym Eucharystii i pokuty. Nowo wyświęceni księża (neoprezbiterzy) rozpoczynają posługę w swojej pierwszej, wyznaczonej przez biskupa parafii.
Każdego czwartku jeden z księży przełożonych odprawia Mszę świętą o powołania: w intencji rozeznających powołanie i już powołanych. Każdego miesiąca w tej intencji także wszyscy przełożeni, w wybranym terminie, odprawiają Msze święte. W ten sposób zawsze jest ktoś, kto modli się może właśnie także za Ciebie.
Nie zapominamy również o tych już powołanych. Nasi wychowawcy modlą się za nas, za naszych rodziców i rodzeństwo oraz za nasze rodziny. Pamiętamy również o kapłanach i powołanych, którzy przeżywają swoje kryzysy i trudności na drodze służby Bogu i bliźnim.
I Ty także możesz dołączyć do nas modląc się o nowe powołania kapłańskie słowami św. Piusa X - patrona naszego Seminarium:
O Boże, Pasterzu i Nauczycielu wiernych, któryś dla zachowania i rozszerzenia swojego Kościoła ustanowił kapłaństwo i rzekł do swoich Apostołów: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście, więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na żniwo swoje”. Oto przystępujemy do Ciebie z gorącym pragnieniem i błagamy Cię usilnie: racz zesłać robotników na żniwo swoje, ześlij godnych kapłanów do świętego Twojego Kościoła. Daj, Panie, aby wszyscy, których od wieków do swej świętej służby wezwałeś, głosu Twego chętnie słuchali i z całego serca za nim postępowali. Strzeż ich od niebezpieczeństw świata, udziel im ducha swej świętej bojaźni, ażeby łaską kapłaństwa obdarzeni, słowem i przykładem nauczali nas postępować drogą przykazań Twoich i doprowadzili do błogosławionego połączenia z Tobą. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.
Ludzi łączą więzy krwi, wartości, pasje, ale również przyjaźń, bo to jedna z najsilniejszych relacji. Przyjaciel to ktoś, kto zawsze jest blisko - choć mogą nas dzielić kilometry.
Pan Jezus również miał przyjaciół. Dom Marty, Marii i Łazarza to miejsce gdzie często przebywał (por. J 11,5nn). Podczas Ostatniej Wieczerzy Jezus nazywa przyjaciółmi swoich Apostołów (por. J 15,15).
Mieć przyjaciela to wielki i cenny DAR.
Towarzystwo Przyjaciół MWSD we Wrocławiu to wspólnota osób, które dostrzegając potrzeby Kościoła proszą Jezusa, by posyłał swoje sługi do służby dla ludu Bożego. Przez dobrowolnie przyjęte zobowiązania duchowe i materialne nasi Przyjaciele przychodzą nam z pomocą, a my pamiętamy o nich i każdego czwartku jeden z naszych księży odprawia Eucharystię w ich intencji. Za należącymi do Towarzystwa Przyjaciół oręduje patron Naszego Seminarium, św. Pius X, papież.
Jeśli chciałbyś dołączyć do grona Przyjaciół MWSD we Wrocławiu uzupełnij formularz i prześlij go do nas:
Jedni drugich brzemiona noście...
Módlcie się jeden za drugiego...
Zawsze się radujcie, nieustannie się módlcie...
Modlitwa za innych to jedno z zadań księdza - a zatem i nas, przygotowujących się do kapłaństwa.
Jak Jezus, Dobry Pasterz nauczał, uzdrawiał i karmił ludzi, tak i my - tak jak możemy i potrafimy - chcemy już teraz Wam Służyć.
Jeśli znajdujesz pocieszenie w tym, że inni modlą się za Ciebie i chcesz, aby modlitwą wspomóc Ciebie i twoje sprawy, to wybierz dogodną dla siebie formę.
W każdą środę, którą spędzamy w seminarium, odprawiana jest Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Kliknij i wpisz swoją intencję, a my ogarniemy Cię naszą modlitwą.
Każdego czwartku odprawiana jest Msza święta za naszych Dobrodziejów i Przyjaciół. Dołącz do ich grona wspierając nasze Seminarium ofiarami i modlitwą.
Metropolitalne Wyższe Seminarium Duchowne we Wrocławiu
50-329 Wrocław
pl. Katedralny 14
Google Map
071 321 41 71
Pn-Pt 8:00 - 17:00
Zapisy na dni skupienia:
Skrzynka intencji:
Nr konta seminaryjnego:
31 1020 5242 0000 2102 0156 6504
