Metropolitalne Wyższe Seminarium Duchowne we Wrocławiu
50-329 Wrocław
pl. Katedralny 14
Google Map
Google Map
071 321 41 71
Pn-Pt 8:00 - 17:00
Zapisy na dni skupienia:
Skrzynka intencji:
Nr konta seminaryjnego:
31 1020 5242 0000 2102 0156 6504
Metropolitalne Wyższe Seminarium Duchowne we Wrocławiu
50-329 Wrocław
pl. Katedralny 14
Google Map
Google Map
071 321 41 71
Pn-Pt 8:00 - 17:00
Zapisy na dni skupienia:
Skrzynka intencji:
Nr konta seminaryjnego:
31 1020 5242 0000 2102 0156 6504
Kolejny krok do święceń
Odpowiedź Kościoła na pragnienie i prośbę kleryków. Krzysztof, Tomasz i Mateusz dołączyli do grona kandydatów do święceń i przyjęli strój duchowny.
Kolejny krok do święceń
Odpowiedź Kościoła na pragnienie i prośbę kleryków. Krzysztof, Tomasz i Mateusz dołączyli do grona kandydatów do święceń i przyjęli strój duchowny.
W sobotnie przedpołudnie 6 grudnia, w kościele katedralnym pw. św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu, podczas Eucharystii o godz. 11:00, klerycy roku 3 w uroczystym obrzędzie zostali przedstawieni zgromadzonej wspólnocie Kopścioła jako kandydaci przygotowujący się do przyjęcia święceń kapłańskich. Na początku uroczystości ks. Michał Mraczek, rektor naszego seminarium, przywitał wszystkich zgromadzonych i zachęcił do otoczenia modlitwą kleryków Tomasza, Krzysztofa i Mateusza.
Biskup Maciej Małyga, przewodniczący tej Eucharystii, na jej wstępie pobłogosławił sutanny, komże i birety oraz tych, którzy zostaną w nie obłóczeni. Po pokropieniu wodą święconą szat klerycy przeszli w pobliże bocznej kaplicy św. Józefa i z pomocą księży proboszczów rodzinnych parafii pierwszy raz założyli sutanny. Wraz z kończącym sie śpiewem powrócili przed przbiterium katedry wrocławskiej, aby wysłuchać słowa Bożego. W homilii bp Maciej zauważyl, że życie każdego chrześcijanina związane jest ze szczególnym powołaniem, Bożym wezwaniem i to, że ono samo jest drogą, i warto doceniać piękno nie tylko poczatków, ale i kolejnych dnii lat. "Na drodze powołania - jak mówiło czytanie - nie brakuje «chleba ucisku i wody utrapienia» (...) «możemy zejść w prawo lub lewo» . I dlatego Izajasz obiecuje na tej drodze obecność pewnej osoby. Nazywa tę postać Nauczycielem albo Mistrzem (por. Iz 30,20) (...) On jest zawsze obok nas." Homileta przeniósł nas do codziennego życia i Ewangelii dnia, gdzie zwrócił uwagę na Jezusowe spojrzenie "pełne miłości, które dla każdego z nas, kto chce Mu służyć w Kościele, jest bezwzględnie potrzebne". Na zkończenie homilii wprowadził w obrzęd przyjęcia ich do grona kandydatów do święceń, wskazując na jego znaczenie: "To nie jest już pytanie: Czy świecenia?, tylko: Kiedy święcenia? Z jaką głębią i z jak uformowanym sercem?"
Po krótkiej chwili ciszy "nasi bracia znając troskę Pana o Jego owczarnię i potrzeby Kościoła, gotowi wielkodusznie odpowiedzieć na wezwanie Chrystusa słowami proroka: "Oto jestem, poślij mnie" (...) a teraz zaś kierowani miłością Chrystusa i umocnieni przez wewnętrzne działanie Ducha Świętego" w sposób publiczny wyrazili gotowość poświecenia się na służbę Bogu i ludziom. Biskup Maciej w slowach przewidzianych przez Kościół zwrócił sie do Tomka, Krzysztofa i Mateusza: "Drodzy synowie, Przełożeni i profesorowie, którym zlecono wasze przygotowanie, oraz inni, którzy was znają, wydali o was dobre świadectwo, któremu w pełni ufamy. Dlatego pytam każdego z was: Czy odpowiadając na powołanie Boże, chcesz tak się przygotować, abyś mógł we właściwym czasie godnie przyjąć święcenia diakonatu i prezbiteratu i spełniać w Kościele te posługi? Czy chcesz tak kształtować swoje życie duchowe, abyś mógł wiernie służyć Chrystusowi i Jego mistycznemu Ciału to znaczy Kościołowi?" Cała trójka wyraziła swe pragnienia i wolę, na co biskup w imeiniu zgromadzonej wspólnoty pwoiedział: Kościół z radością przyjmuje wasze postanowienie. Niech Bóg dokończy dzieła, które w was rozpoczął." Nastąpiły jeszcze wspólne wezawania modlitwene, za tych kandydatów, któtzy w tym momnencie kleczeli przed ołtarzem. Po jej zakończeniu rozpoczęła sie przygotowanie darów i sprawowana była w Eucharystia.
Przed błogosławieństwem w imeiniu całej trójki kleryk Krzysztof zabrał głos wypowiadając słowa wdzięczności. Po dziękczynieniu Bogu, podziękowal Księdzu Arcybiskupowi Józefowi Kupnemu, który w imieniu Kościóła
wypowiedział „kolejne TAK” wobec ich drogi ku kapłaństwu służebnemu. Zwracając się do biskupa Macieja powiedział: "Dzięujemy Ci za przewodniczenie dzisiejszej liturgii i wygłoszono słowo, w którym przypomniałeś nam, co oznacza ścieżka, na którą weszliśmy". Podkreślił równiez wdzięczność wobec Rektora MWSD ks. dr. Michala Mraczka i jego poprzednika ks. prof. Włodzimierza Wołyńca oraz przełożonych za ich pomoc i towarzyszenie na drodze formacji. Nie zabrakło również słów skierowanych do rodziców: "Z głębokości serca dziękujemy Wam, za to, że odważyliście się oddać nas Bogu i wspierać na tej ścieżce".
Po błogosławieństwie i procesji do zakrystii nie mogło zabraknąc wspólnego poamiątkowego zdjęcia i pierwszych wyrazów radości i gratulacji. Po zakończonej Mszy śiwetej kązdy z obłoczonych w gronie rodzinnym spędzal czas do wieczora.
Zobacz galerię: Kolejny krok do święceń.
Zobacz galerie: Kandydatura i obłóczyny 2025.
Kolejny krok do święceń
W sobotnie przedpołudnie 6 grudnia, w kościele katedralnym pw. św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu, podczas Eucharystii o godz. 11:00, klerycy roku 3 w uroczystym obrzędzie zostali przedstawieni zgromadzonej wspólnocie Kopścioła jako kandydaci przygotowujący się do przyjęcia święceń kapłańskich. Na początku uroczystości ks. Michał Mraczek, rektor naszego seminarium, przywitał wszystkich zgromadzonych i zachęcił do otoczenia modlitwą kleryków Tomasza, Krzysztofa i Mateusza.
Biskup Maciej Małyga, przewodniczący tej Eucharystii, na jej wstępie pobłogosławił sutanny, komże i birety oraz tych, którzy zostaną w nie obłóczeni. Po pokropieniu wodą święconą szat klerycy przeszli w pobliże bocznej kaplicy św. Józefa i z pomocą księży proboszczów rodzinnych parafii pierwszy raz założyli sutanny. Wraz z kończącym sie śpiewem powrócili przed przbiterium katedry wrocławskiej, aby wysłuchać słowa Bożego. W homilii bp Maciej zauważyl, że życie każdego chrześcijanina związane jest ze szczególnym powołaniem, Bożym wezwaniem i to, że ono samo jest drogą, i warto doceniać piękno nie tylko poczatków, ale i kolejnych dnii lat. "Na drodze powołania - jak mówiło czytanie - nie brakuje «chleba ucisku i wody utrapienia» (...) «możemy zejść w prawo lub lewo» . I dlatego Izajasz obiecuje na tej drodze obecność pewnej osoby. Nazywa tę postać Nauczycielem albo Mistrzem (por. Iz 30,20) (...) On jest zawsze obok nas." Homileta przeniósł nas do codziennego życia i Ewangelii dnia, gdzie zwrócił uwagę na Jezusowe spojrzenie "pełne miłości, które dla każdego z nas, kto chce Mu służyć w Kościele, jest bezwzględnie potrzebne". Na zkończenie homilii wprowadził w obrzęd przyjęcia ich do grona kandydatów do święceń, wskazując na jego znaczenie: "To nie jest już pytanie: Czy świecenia?, tylko: Kiedy święcenia? Z jaką głębią i z jak uformowanym sercem?"
Po krótkiej chwili ciszy "nasi bracia znając troskę Pana o Jego owczarnię i potrzeby Kościoła, gotowi wielkodusznie odpowiedzieć na wezwanie Chrystusa słowami proroka: "Oto jestem, poślij mnie" (...) a teraz zaś kierowani miłością Chrystusa i umocnieni przez wewnętrzne działanie Ducha Świętego" w sposób publiczny wyrazili gotowość poświecenia się na służbę Bogu i ludziom. Biskup Maciej w slowach przewidzianych przez Kościół zwrócił sie do Tomka, Krzysztofa i Mateusza: "Drodzy synowie, Przełożeni i profesorowie, którym zlecono wasze przygotowanie, oraz inni, którzy was znają, wydali o was dobre świadectwo, któremu w pełni ufamy. Dlatego pytam każdego z was: Czy odpowiadając na powołanie Boże, chcesz tak się przygotować, abyś mógł we właściwym czasie godnie przyjąć święcenia diakonatu i prezbiteratu i spełniać w Kościele te posługi? Czy chcesz tak kształtować swoje życie duchowe, abyś mógł wiernie służyć Chrystusowi i Jego mistycznemu Ciału to znaczy Kościołowi?" Cała trójka wyraziła swe pragnienia i wolę, na co biskup w imeiniu zgromadzonej wspólnoty pwoiedział: Kościół z radością przyjmuje wasze postanowienie. Niech Bóg dokończy dzieła, które w was rozpoczął." Nastąpiły jeszcze wspólne wezawania modlitwene, za tych kandydatów, któtzy w tym momnencie kleczeli przed ołtarzem. Po jej zakończeniu rozpoczęła sie przygotowanie darów i sprawowana była w Eucharystia.
Przed błogosławieństwem w imeiniu całej trójki kleryk Krzysztof zabrał głos wypowiadając słowa wdzięczności. Po dziękczynieniu Bogu, podziękowal Księdzu Arcybiskupowi Józefowi Kupnemu, który w imieniu Kościóła
wypowiedział „kolejne TAK” wobec ich drogi ku kapłaństwu służebnemu. Zwracając się do biskupa Macieja powiedział: "Dzięujemy Ci za przewodniczenie dzisiejszej liturgii i wygłoszono słowo, w którym przypomniałeś nam, co oznacza ścieżka, na którą weszliśmy". Podkreślił równiez wdzięczność wobec Rektora MWSD ks. dr. Michala Mraczka i jego poprzednika ks. prof. Włodzimierza Wołyńca oraz przełożonych za ich pomoc i towarzyszenie na drodze formacji. Nie zabrakło również słów skierowanych do rodziców: "Z głębokości serca dziękujemy Wam, za to, że odważyliście się oddać nas Bogu i wspierać na tej ścieżce".
Po błogosławieństwie i procesji do zakrystii nie mogło zabraknąc wspólnego poamiątkowego zdjęcia i pierwszych wyrazów radości i gratulacji. Po zakończonej Mszy śiwetej kązdy z obłoczonych w gronie rodzinnym spędzal czas do wieczora.
Zobacz galerię: Kolejny krok do święceń.
Zobacz galerie: Kandydatura i obłóczyny 2025.
Z całej tololgii
Chociaż to nie jest czas sesji nasi diakoni przystąpili do najważnego egzaminu Ex universa theologia, który stanowi zwieńczenie ich dotychczasowej formacji intelektualnej.
Z całej tololgii
Chociaż to nie jest czas sesji nasi diakoni przystąpili do najważnego egzaminu Ex universa theologia, który stanowi zwieńczenie ich dotychczasowej formacji intelektualnej.
W dzisiejsze piątkowe przedpołudnie, 28.11.2025 r., w sali senatu Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu miał miejsce egzamin z całości wiedzy teologicznej. Egzamin ten przeprowadzony przez komisję składająca się z przedstawicieli uczelni jest czasem weryfikacji nie tylko wiedzy, lecz także dojrzałości w myśleniu o Kościele oraz posłudze naszych diakonów, którzy w maju przyszłego roku mają przyjąc święcenia prezbiterartu i rozpocząc swoją duszpasterską posługę w parafiach naszej archidiecezji.
Wrocławscy diakoni podczas egzaminu mierzyli się z kluczowymi zagadnieniami. Musieli wykazać się znajomością prawd wiary oraz uargumentować je w merytoryczny i syntetyczny sposób prezentując stanowisko Kościoła.
Diakon Kacper podczas egzaminu wylosował tezę dotyczącą Przykazań Bożych w służbie wolności. Jak powiedział po wyjściu z sali senatu: „Egzamin ex universa pozwolił mi spojrzeć na Dekalog jak na drogowskaz, który kształtuje moje życie na co dzień. Stał się też momentem, w którym mogłem skonfrontować swoją wiedzę z osobistym doświadczeniem wiary".
Diakon Krzysztof podczas egzaminu omawiał tezę dotyczącą Wcielenia. Podczas egzaminu zauważył obecność ks. prof. Włodzimierza Wołyńca, naszego poprzedniego rektora. W jego wspomnienich powróciły wykłady i nauczanie dogmatyczne, które było treścią nie tylko zajęć uczelnianych, ale również nauczania homiletycznego ostatnich trzech lat jego formacji ku kapłaństwu.
Diakon Bartłomiej zauważył, że jego teza dotycząca śmierci i rzeczy ostatecznych człowieka bardzo mocno koresponduje z treściami liturgii słowa Eucharystii ostatnich tygodni oraz miesiącem listopadem, kiedy modlimy się za naszych zmarłych. Jak powiedział: „Choć stres i napięcie towarzyszyły mi aż do momentu losowania, to tearz czują satysfakcję i wdzięczność za przeprowadzony i zdany egzamin".
Diakon Szymon na egzaminie ex universa wylosował tezę: Maryja w misterium Kościoła. Spotkany przed seminarium w rozmowie podzielił się świadectwem działania Boga w jego życiu: „Było to dla mnie wielką radością, kiedy na wgzaminie wylosowałem własnie tą tezę. Bardzo chciałem mówić o Maryi na egzaminie... a dzień wcześniej o to się modliłem".
Egzamin z całości wiedzy teologicznej i przygotowanie do niego było dla diakonów nie tylko wysiłkiem, ale przede wszystkim możliwością podsumowania tych kilku lat formacji intelektualnej. Te tezy to tematy, które wymagają nie tylko dobrej znajomości treści, lecz także głębokiego zrozumienia i wewnętrznego przemyślenia. Wszyscy diakoni pomyślnie zdali egzamin i w najbliższym czasie udadzą się na parafie, gdzie rozpoczną kolejną część swoich praktyk duszpasterskich.
Zobacz galerię: Z całej teologii (fot. PWT, MWSD).
Z całej tololgii
W dzisiejsze piątkowe przedpołudnie, 28.11.2025 r., w sali senatu Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu miał miejsce egzamin z całości wiedzy teologicznej. Egzamin ten przeprowadzony przez komisję składająca się z przedstawicieli uczelni jest czasem weryfikacji nie tylko wiedzy, lecz także dojrzałości w myśleniu o Kościele oraz posłudze naszych diakonów, którzy w maju przyszłego roku mają przyjąc święcenia prezbiterartu i rozpocząc swoją duszpasterską posługę w parafiach naszej archidiecezji.
Wrocławscy diakoni podczas egzaminu mierzyli się z kluczowymi zagadnieniami. Musieli wykazać się znajomością prawd wiary oraz uargumentować je w merytoryczny i syntetyczny sposób prezentując stanowisko Kościoła.
Diakon Kacper podczas egzaminu wylosował tezę dotyczącą Przykazań Bożych w służbie wolności. Jak powiedział po wyjściu z sali senatu: „Egzamin ex universa pozwolił mi spojrzeć na Dekalog jak na drogowskaz, który kształtuje moje życie na co dzień. Stał się też momentem, w którym mogłem skonfrontować swoją wiedzę z osobistym doświadczeniem wiary".
Diakon Krzysztof podczas egzaminu omawiał tezę dotyczącą Wcielenia. Podczas egzaminu zauważył obecność ks. prof. Włodzimierza Wołyńca, naszego poprzedniego rektora. W jego wspomnienich powróciły wykłady i nauczanie dogmatyczne, które było treścią nie tylko zajęć uczelnianych, ale również nauczania homiletycznego ostatnich trzech lat jego formacji ku kapłaństwu.
Diakon Bartłomiej zauważył, że jego teza dotycząca śmierci i rzeczy ostatecznych człowieka bardzo mocno koresponduje z treściami liturgii słowa Eucharystii ostatnich tygodni oraz miesiącem listopadem, kiedy modlimy się za naszych zmarłych. Jak powiedział: „Choć stres i napięcie towarzyszyły mi aż do momentu losowania, to tearz czują satysfakcję i wdzięczność za przeprowadzony i zdany egzamin".
Diakon Szymon na egzaminie ex universa wylosował tezę: Maryja w misterium Kościoła. Spotkany przed seminarium w rozmowie podzielił się świadectwem działania Boga w jego życiu: „Było to dla mnie wielką radością, kiedy na wgzaminie wylosowałem własnie tą tezę. Bardzo chciałem mówić o Maryi na egzaminie... a dzień wcześniej o to się modliłem".
Egzamin z całości wiedzy teologicznej i przygotowanie do niego było dla diakonów nie tylko wysiłkiem, ale przede wszystkim możliwością podsumowania tych kilku lat formacji intelektualnej. Te tezy to tematy, które wymagają nie tylko dobrej znajomości treści, lecz także głębokiego zrozumienia i wewnętrznego przemyślenia. Wszyscy diakoni pomyślnie zdali egzamin i w najbliższym czasie udadzą się na parafie, gdzie rozpoczną kolejną część swoich praktyk duszpasterskich.
Zobacz galerię: Z całej teologii (fot. PWT, MWSD).
-
Christophoros
klerycki
zespół
muzycznyChristophoros
Czym jest Christophoros?
- to zespół muzyczny, który tworzą klerycy.
Nasza historia?
- początek zespołu to lata 90. ubiegłego wieku, a my to kolejna generacja i nowe odrodzenie.
Co robimy?
- gramy i śpiewamy na chwałę Pana, prowadzimy modlitwę uwielbienia, dzielimy się świadectwem powołania, a przede wszystkim niesiemy Chrystusa (gr. Χριστόφορος) każdemu, kto nas słucha.
Gdzie działamy?
- w naszym seminarium i tam, gdzie jesteśmy zaproszeni: w parafiach i instytucjach.
Kontakt:
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. Czym jest Christophoros?
- to zespół muzyczny, który tworzą klerycy.
Nasza historia?
- początek zespołu to lata 90. ubiegłego wieku, a my to kolejna generacja i nowe odrodzenie.
Co robimy?
- gramy i śpiewamy na chwałę Pana, prowadzimy modlitwę uwielbienia, dzielimy się świadectwem powołania, a przede wszystkim niesiemy Chrystusa (gr. Χριστόφορος) każdemu, kto nas słucha.
Gdzie działamy?
- w naszym seminarium i tam, gdzie jesteśmy zaproszeni: w parafiach i instytucjach.
Kontakt:
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. -
Żywy Różaniec
codziennie
jedna
TajemnicaŻywy Różaniec
Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort mówił, że „nigdy nie czcimy Chrystusa więcej niż wtedy, kiedy czcimy Najświętszą Dziewicę; czcimy Ją zaś tylko dlatego, by doskonalej czcić Jezusa. Idziemy ku Niej jako do drogi prowadzącej do zamierzonego celu, którym jest Jezus Chrystus”.
Starając się naśladować Maryję w codziennym życiu pomocą jest modlitwa Anioł Pański, Litania do NMP, udział w nabożeństwach maryjnych, a przede wszystkim modlitwa różańcowa.
Róże Żywego Różańca w naszym Seminarium to wspólnota czterdziestu osób: księży przełożonych, profesorów i kleryków.
Naszym Różom patronują dwaj święci papieże: patron naszego seminarium - św. Pius X oraz nasz rodak i wielki czciciel Najświętszej Maryi Panny - św. Jan Paweł II.
Codziennie, a wspólnotowo szczególnie podczas comiesięcznej zmiany tajemnic, modlimy się wskazaną tajemnicą różańcową w intencjach powierzonych Kościołowi przez papieża Franciszka oraz w intencjach naszej wspólnoty seminaryjnej.
Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort mówił, że „nigdy nie czcimy Chrystusa więcej niż wtedy, kiedy czcimy Najświętszą Dziewicę; czcimy Ją zaś tylko dlatego, by doskonalej czcić Jezusa. Idziemy ku Niej jako do drogi prowadzącej do zamierzonego celu, którym jest Jezus Chrystus”.
Starając się naśladować Maryję w codziennym życiu pomocą jest modlitwa Anioł Pański, Litania do NMP, udział w nabożeństwach maryjnych, a przede wszystkim modlitwa różańcowa.
Róże Żywego Różańca w naszym Seminarium to wspólnota czterdziestu osób: księży przełożonych, profesorów i kleryków.
Naszym Różom patronują dwaj święci papieże: patron naszego seminarium - św. Pius X oraz nasz rodak i wielki czciciel Najświętszej Maryi Panny - św. Jan Paweł II.
Codziennie, a wspólnotowo szczególnie podczas comiesięcznej zmiany tajemnic, modlimy się wskazaną tajemnicą różańcową w intencjach powierzonych Kościołowi przez papieża Franciszka oraz w intencjach naszej wspólnoty seminaryjnej.
-
Studenckie Koło Naukowe
młodzi
FILOzofowie
i TEOlodzyStudenckie Koło Naukowe
Sam Bóg zaszczepił w ludzkim sercu pragnienie poznania prawdy, którego ostatecznym celem jest poznanie Jego samego - te słowa otwierające encyklikę Jana Pawła II Fides et ratio, o relacjach między wiarą a rozumem, są motorem działania naszego Kola .
Rozwój intelektualny kleryka to nie tylko studium filozofii i teologii. Otwarcie na świat nauki jest wyjściem naprzeciw stereotypom dotyczącym irracjonalności wiary. Św. Piotr wzywa nas, abyśmy byli gotowi do obrony nadzei wiary (por.1 P 3.15 ). Wyrazem takiej postawy - otwartości i gotowości dialogu - jest zaangażowanie w działaność Koła Naukowego Studentów.
Poza rozwojem osobistym, Koło umożliwia wejście do różnych środowisk akademickich, dając możliwość popularyzacji myśli teologicznej jako ubogacającej inne dziedziny nauki. Jest to także szansa wzięcia udziału w organizacji różnych wydarzeń, dzięki czemu nabywa się umiejętności pracy w zespole przy projektach, które wykraczają poza najbliższe środowisko, a z których rodzi się społeczność międzydiecezjalna. Od samego początku trzon tej grupy stanowią klerycy, jednak każdy ze studentów uczelni może do nas dołączyć.
Zapraszamy również do odwiedzenia nas na facebooku: https://www.facebook.com/kolonaukowepwt
Sam Bóg zaszczepił w ludzkim sercu pragnienie poznania prawdy, którego ostatecznym celem jest poznanie Jego samego - te słowa otwierające encyklikę Jana Pawła II Fides et ratio, o relacjach między wiarą a rozumem, są motorem działania naszego Kola .
Rozwój intelektualny kleryka to nie tylko studium filozofii i teologii. Otwarcie na świat nauki jest wyjściem naprzeciw stereotypom dotyczącym irracjonalności wiary. Św. Piotr wzywa nas, abyśmy byli gotowi do obrony nadzei wiary (por.1 P 3.15 ). Wyrazem takiej postawy - otwartości i gotowości dialogu - jest zaangażowanie w działaność Koła Naukowego Studentów.
Poza rozwojem osobistym, Koło umożliwia wejście do różnych środowisk akademickich, dając możliwość popularyzacji myśli teologicznej jako ubogacającej inne dziedziny nauki. Jest to także szansa wzięcia udziału w organizacji różnych wydarzeń, dzięki czemu nabywa się umiejętności pracy w zespole przy projektach, które wykraczają poza najbliższe środowisko, a z których rodzi się społeczność międzydiecezjalna. Od samego początku trzon tej grupy stanowią klerycy, jednak każdy ze studentów uczelni może do nas dołączyć.
Zapraszamy również do odwiedzenia nas na facebooku: https://www.facebook.com/kolonaukowepwt
-
SAI
cała prawda
o naszejwspólnocie SAI
Stolica Apostolska ma swój serwis Vatican News.
Konferencja Episkopatu Polski powołała do istnienia Katolicką Agencję Informacyjną.
Wrocławskie seminarium ma swój SAI, czyli Seminaryjną Agencję Informacyjną.
SAI informuje o wydarzeniach z życia naszej seminaryjnej wspólnoty oraz z życia Kościoła, w których uczestniczymy.
Chcemy przez to głosić Chrystusa, nie czyniąc tego jedynie z ambony czy na katechezie, ale na areopagu XXI wieku, czyli w sieci, łowiąc dla Niego (Mt 4,19; J 21,6-7).
Dzięki stronie internetowej, profilowi na Fb, YT i koncie na Instagramie możesz nas śledzić i nieustannie być na bieżąco. Dodaj nas do ulubionych i subskrybuj.
Zauważyłeś jakiś błąd, chcesz coś podpowiedzieć, napisz do nas
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. Stolica Apostolska ma swój serwis Vatican News.
Konferencja Episkopatu Polski powołała do istnienia Katolicką Agencję Informacyjną.
Wrocławskie seminarium ma swój SAI, czyli Seminaryjną Agencję Informacyjną.
SAI informuje o wydarzeniach z życia naszej seminaryjnej wspólnoty oraz z życia Kościoła, w których uczestniczymy.
Chcemy przez to głosić Chrystusa, nie czyniąc tego jedynie z ambony czy na katechezie, ale na areopagu XXI wieku, czyli w sieci, łowiąc dla Niego (Mt 4,19; J 21,6-7).
Dzięki stronie internetowej, profilowi na Fb, YT i koncie na Instagramie możesz nas śledzić i nieustannie być na bieżąco. Dodaj nas do ulubionych i subskrybuj.
Zauważyłeś jakiś błąd, chcesz coś podpowiedzieć, napisz do nas
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. -
pro·Vocatorzy
... z nami...
pójdź
za Nimpro·Vocatorzy
Kim jesteśmy?
ProVocatorzy to grupa kleryków, którzy sami odpowiedzieli na wołanie Pana Jezusa Pójdź za mną! i chcą już teraz być rybakami ludzi.
Co robimy?
Przede wszystkim modlimy się o nowe, wierne i święte powołania do naszej wspólnoty, organizujemy dni skupienia dla rozeznających życiową drogę, przygotowujemy również proVokacyjne gadżety dla uczestników dni skupienia.
Kontakt:
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. Kim jesteśmy?
ProVocatorzy to grupa kleryków, którzy sami odpowiedzieli na wołanie Pana Jezusa Pójdź za mną! i chcą już teraz być rybakami ludzi.
Co robimy?
Przede wszystkim modlimy się o nowe, wierne i święte powołania do naszej wspólnoty, organizujemy dni skupienia dla rozeznających życiową drogę, przygotowujemy również proVokacyjne gadżety dla uczestników dni skupienia.
Kontakt:
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. -
Vox nostra
NASZ
GŁOS
w twoich rękachVox nostra
Od 1993 roku „głosem” kleryków wrocławskiego seminarium jest czasopismo „Vox Nostra” (łac. nasz głos), na jego stronach publikujemy spojrzenia młodych teologów, patrzących w świeży sposób, na piękno rzeczywistości wiary, powołania i Kościoła.
Pracując nad wydawaniem kleryckiego pisma dbamy o profesjonalizm i wysoki poziom artykułów. Otwierając numery naszego czasopisma odnajdziesz tam wiele ciekawych artykułów pomagających świadomiej przeżywać swoją wiarę. W pisanych przez nas tekstach dzielimy się również ważnymi wydarzeniami przeżywanymi w naszej seminaryjnej wspólnocie.
Naszym wysiłkom patronuje Św. Maksymilian Kolbe. Męczennik starał się głosić Ewangelię za pomocą środków masowego przekazu. Rozpoczął również wydawanie czasopisma „Rycerz Niepokalanej”. Jest On zatem dla nas wzorem poświęcenia i oddania w pracy wydawniczej.
Czy myślałeś kiedyś jak głosić Chrystusa w dzisiejszym świecie? Św. Paweł pisał przecież: „Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii” (1 Kor 9, 16). Dlatego też, przez naszą gazetę staramy się zachwycać pięknem Ewangelii każdego, w którego ręce trafi nasze pismo.
Kontakt:
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. Od 1993 roku „głosem” kleryków wrocławskiego seminarium jest czasopismo „Vox Nostra” (łac. nasz głos), na jego stronach publikujemy spojrzenia młodych teologów, patrzących w świeży sposób, na piękno rzeczywistości wiary, powołania i Kościoła.
Pracując nad wydawaniem kleryckiego pisma dbamy o profesjonalizm i wysoki poziom artykułów. Otwierając numery naszego czasopisma odnajdziesz tam wiele ciekawych artykułów pomagających świadomiej przeżywać swoją wiarę. W pisanych przez nas tekstach dzielimy się również ważnymi wydarzeniami przeżywanymi w naszej seminaryjnej wspólnocie.
Naszym wysiłkom patronuje Św. Maksymilian Kolbe. Męczennik starał się głosić Ewangelię za pomocą środków masowego przekazu. Rozpoczął również wydawanie czasopisma „Rycerz Niepokalanej”. Jest On zatem dla nas wzorem poświęcenia i oddania w pracy wydawniczej.
Czy myślałeś kiedyś jak głosić Chrystusa w dzisiejszym świecie? Św. Paweł pisał przecież: „Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii” (1 Kor 9, 16). Dlatego też, przez naszą gazetę staramy się zachwycać pięknem Ewangelii każdego, w którego ręce trafi nasze pismo.
Kontakt:
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
-
Rozeznanie
Każdy człowiek pragnie szczęścia. Żródłem prawdziwego i trwałego szczęścia jest Bóg w Jezusie Chrystusie. On znając każdego z nas po imieniu, jako swoje umiłowane dzieci, zaprasza nas do odkrycia powołania.
W ciągu wieków wielu takich jak TY dotarło do tego punktu.
Czuli, że Bóg dotyka ich serca i szepcze do uszu zaproszenie...
...ale nie mogli do końca zrozumieć tych słów.
Potrzebowali pomocy, aby je rozpoznać i na nie odpowiedzieć.Jeśli trudno ci zrozumieć Boże wezwanie, to znalałeś się w dobrym miejscu!
Możemy Ci w tej drodze towarzyszyć!
Dni skupienia, wspólna modltwa i adoracja, dzielnie się Słowem, rozmowy z klerykami i księżmi pomogą Ci zbliżyć się do osobistej decyzji i udzielenia odpowiedzi Bogu na jego zaproszenie.
Każdy człowiek pragnie szczęścia. Żródłem prawdziwego i trwałego szczęścia jest Bóg w Jezusie Chrystusie. On znając każdego z nas po imieniu, jako swoje umiłowane dzieci, zaprasza nas do odkrycia powołania.
W ciągu wieków wielu takich jak TY dotarło do tego punktu.
Czuli, że Bóg dotyka ich serca i szepcze do uszu zaproszenie...
...ale nie mogli do końca zrozumieć tych słów.
Potrzebowali pomocy, aby je rozpoznać i na nie odpowiedzieć.Jeśli trudno ci zrozumieć Boże wezwanie, to znalałeś się w dobrym miejscu!
Możemy Ci w tej drodze towarzyszyć!
Dni skupienia, wspólna modltwa i adoracja, dzielnie się Słowem, rozmowy z klerykami i księżmi pomogą Ci zbliżyć się do osobistej decyzji i udzielenia odpowiedzi Bogu na jego zaproszenie.
-
Droga formacji
ETAP PROPEDEUTYCZNY
To pierwszy i podstawowy krok na drodze formacji. Odbywa się w odrębnej wspólnocie w Świdnicy. Jego celem jest położenie solidnych podwalin pod życie duchowe oraz systematyczna i pogłębiona formacja ludzka. Przedmiotem rozeznania jest relacja z osobą Jezusa, a w kontekście tej relacji – rozeznawanie powołania. Choć nie jest to czas studiów filozoficzno-teologicznych, nie zaniedbuje się formacji intelektualnej. Formacja na tym etapie może trwać od jednego do dwóch lat.
ETAP STAWANIA SIĘ UCZNIEM CHRYSTUSA
Pogłębia pójście seminarzystów za Jezusem w postawach: wiary w Ewangelię, nawracania się, zaparcia się siebie i opuszczenia wszystkiego, do czego przywiązane jest serce. Celem formacji jest budowanie osobowej więzi seminarzysty z Chrystusem oraz dojrzewanie w wymiarze ludzkim w harmonii ze wzrostem duchowym. Jednocześnie to czas studiów filozoficznych. O przejściu na kolejny etap po dwóch latach formacji decyduje wkład w rozwój osobisty i dojrzewanie w rozwoju ludzkim. Zwieńczeniem tego etapu jest obrzęd kandydatury i przyjęcie stroju duchownego.
ETAP UPODABNIANIA SIĘ DO CHRYSTUSA
Upodobnienie seminarzysty do Chrystusa Pasterza oraz stabilne życie cnotami kardynalnymi, teologalnymi, radami ewangelicznymi i oddziaływaniem Ducha Świętego to cel formacji trawającej minimum trzy lata. Seminarzysta ma być zdolny do odczytywania wydarzeń i sensu życia w świetle słowa Bożego, w postawach wiary i nawracania się. Dojrzewanie przejawia się w stałej i rzetelnej pracy nad relacjami. Ważnym wsparciem w tym procesie jest kontemplacja oraz naśladowanie Matki Bożej. W czasie sytudiów teologicznych, które mają zakończyć się uzyskaniem tytułu magistra teologii, seminarzyści otrzymują kolejno posługi lektoratu i akolitatu.
ETAP SYNTEZY DROGI UCZNIA-MISJONARZA
W etap pastoralny wpisują się intensywne, duchowe przygotowania do święceń diakonatu, a później – do święceń prezbiteratu. Jednym z głównych celów tego odcinka formacji jest włączenie seminarzysty w życie duszpasterskie diecezji. Formacja intelektualna skupia się na studium przedmiotów służących bezpośrednio posłudze kapłańskiej.
ETAP PROPEDEUTYCZNY
To pierwszy i podstawowy krok na drodze formacji. Odbywa się w odrębnej wspólnocie w Świdnicy. Jego celem jest położenie solidnych podwalin pod życie duchowe oraz systematyczna i pogłębiona formacja ludzka. Przedmiotem rozeznania jest relacja z osobą Jezusa, a w kontekście tej relacji – rozeznawanie powołania. Choć nie jest to czas studiów filozoficzno-teologicznych, nie zaniedbuje się formacji intelektualnej. Formacja na tym etapie może trwać od jednego do dwóch lat.
ETAP STAWANIA SIĘ UCZNIEM CHRYSTUSA
Pogłębia pójście seminarzystów za Jezusem w postawach: wiary w Ewangelię, nawracania się, zaparcia się siebie i opuszczenia wszystkiego, do czego przywiązane jest serce. Celem formacji jest budowanie osobowej więzi seminarzysty z Chrystusem oraz dojrzewanie w wymiarze ludzkim w harmonii ze wzrostem duchowym. Jednocześnie to czas studiów filozoficznych. O przejściu na kolejny etap po dwóch latach formacji decyduje wkład w rozwój osobisty i dojrzewanie w rozwoju ludzkim. Zwieńczeniem tego etapu jest obrzęd kandydatury i przyjęcie stroju duchownego.
ETAP UPODABNIANIA SIĘ DO CHRYSTUSA
Upodobnienie seminarzysty do Chrystusa Pasterza oraz stabilne życie cnotami kardynalnymi, teologalnymi, radami ewangelicznymi i oddziaływaniem Ducha Świętego to cel formacji trawającej minimum trzy lata. Seminarzysta ma być zdolny do odczytywania wydarzeń i sensu życia w świetle słowa Bożego, w postawach wiary i nawracania się. Dojrzewanie przejawia się w stałej i rzetelnej pracy nad relacjami. Ważnym wsparciem w tym procesie jest kontemplacja oraz naśladowanie Matki Bożej. W czasie sytudiów teologicznych, które mają zakończyć się uzyskaniem tytułu magistra teologii, seminarzyści otrzymują kolejno posługi lektoratu i akolitatu.
ETAP SYNTEZY DROGI UCZNIA-MISJONARZA
W etap pastoralny wpisują się intensywne, duchowe przygotowania do święceń diakonatu, a później – do święceń prezbiteratu. Jednym z głównych celów tego odcinka formacji jest włączenie seminarzysty w życie duszpasterskie diecezji. Formacja intelektualna skupia się na studium przedmiotów służących bezpośrednio posłudze kapłańskiej.
-
Filary formacji
FORMACJA LUDZKA
Formacja ludzka stanowi fundament całego życia człowieka. Odnosi się do różnych jego wymiarów: fizycznego, psychicznego, intelektualnego, moralnego, estetycznego i społecznego. W szczególności polega na kształtowaniu dojrzałej osobowości i charakteru. Głęboki wgląd w siebie, komunikacja międzyludzka, mądra troska o ciało to tylko niektóre obszary rozwoju seminarzysty.
FORMACJA DUCHOWA
Duchowy wymiar formacji jest ukierunkowany na podtrzymywanie i ożywianie więzi seminarzysty z Bogiem i innymi ludźmi, w przyjaźni z Jezusem i postawie uległości wobec Ducha Świętego. Formacja duchowa ma doprowadzić do powtórzenia w sobie życia Jezusa Chrystusa.
FORMACJA INTELEKTUALNA
Dzięki formacji intelektualnej seminarzyści mają stale odkrywać i pogłębiać rozumienie Objawienia Bożego. Fundamentalną rolę w formacji intelektualnej odgrywa filozoficzno-teologiczne studium o charakterze akademickim. Pierwsze dwa lata studiów filozoficznych służą pozyskaniu odpowiednich narzędzi do zgłębiania teologii.
FORMACJA PASTORALNA
Formacja pastoralna ma na celu takie przygotowanie przyszłych pasterzy Kościoła, aby posiadali te same cechy, które charakteryzowały Syna Bożego: współczucie, wspaniałomyślność, umiłowanie wszystkich, w pierwszej kolejności biednych, oraz gorliwość w budowaniu Królestwa niebieskiego. Formacja pastoralna dokonuje się przez różnego typu zajęcia akademickie i praktyki duszpasterskie, a jej wsparciem jest studium nauk humanistycznych, głównie psychologii, pedagogiki i socjologii.
FORMACJA LUDZKA
Formacja ludzka stanowi fundament całego życia człowieka. Odnosi się do różnych jego wymiarów: fizycznego, psychicznego, intelektualnego, moralnego, estetycznego i społecznego. W szczególności polega na kształtowaniu dojrzałej osobowości i charakteru. Głęboki wgląd w siebie, komunikacja międzyludzka, mądra troska o ciało to tylko niektóre obszary rozwoju seminarzysty.
FORMACJA DUCHOWA
Duchowy wymiar formacji jest ukierunkowany na podtrzymywanie i ożywianie więzi seminarzysty z Bogiem i innymi ludźmi, w przyjaźni z Jezusem i postawie uległości wobec Ducha Świętego. Formacja duchowa ma doprowadzić do powtórzenia w sobie życia Jezusa Chrystusa.
FORMACJA INTELEKTUALNA
Dzięki formacji intelektualnej seminarzyści mają stale odkrywać i pogłębiać rozumienie Objawienia Bożego. Fundamentalną rolę w formacji intelektualnej odgrywa filozoficzno-teologiczne studium o charakterze akademickim. Pierwsze dwa lata studiów filozoficznych służą pozyskaniu odpowiednich narzędzi do zgłębiania teologii.
FORMACJA PASTORALNA
Formacja pastoralna ma na celu takie przygotowanie przyszłych pasterzy Kościoła, aby posiadali te same cechy, które charakteryzowały Syna Bożego: współczucie, wspaniałomyślność, umiłowanie wszystkich, w pierwszej kolejności biednych, oraz gorliwość w budowaniu Królestwa niebieskiego. Formacja pastoralna dokonuje się przez różnego typu zajęcia akademickie i praktyki duszpasterskie, a jej wsparciem jest studium nauk humanistycznych, głównie psychologii, pedagogiki i socjologii.
-
Posługi
Kandydatura do diakonatu i prezbiteratu
Rozpoczynając etap upodabniania się do Chrystusa w liturgicznym obrzędzie biskupowi i Kościołowi przedstawieni są ci klerycy, którzy biorąc odpowiedzialność za jak najlepsze osobiste przygotowanie, pragną iść pod opieką Kościoła, drogą formacji seminaryjnej do przyjęcia święceń kapłańskich. Przyjęcie stroju duchownego, którym jest sutanna, wzywająca do codziennego świadectwa życia w posłuszeństwie, czystości i ubóstwie na wzór Chrystusa, jest zewnętrznym obrazem kontynuacji drogi ku święceniom.
Lektorat
Jest to posługa, w której kleryk oddaje swój głos na użytek Pana Boga, niczym Jan Chrzciciel. Bóg, który przemawia do nas w Liturgii Słowa podczas każdej Eucharystii i przez teksty biblijne różnych nabożeństw posługuje sie głosem alumna, aby wybrzmiało Słowo Boże. Kleryk nie może komentować i tłumaczyć Słowa Bożego z ambony. Opowiadać o historii zbawienia może podczas katechez i spotkań formacyjnych z grupami. Powinien to jednak czynić przez wcielanie medytowanego codziennie Słowem Boga stając się czytelną i żywą Ewangelią.
Akolitat
Przyjmując posługę akolitatu alumn stają się Sługą Jezusa: Kapłana, Ołtarza i Ofiary. Jego zadaniem jest jak najwierniej towarzyszyć swemu Panu obecnemu w Eucharystii poprzez adorowanie Go w Najświętszym Sakramencie - niczym Apostoł Jan wsłuchując się w zbawczy rytm Boskiego Serca Jezusa oraz trwanie w cichej modlitwie przed Nim, ukrytym i obecnym w tabernakulum. Jako nadzwyczajni szafarze Komunii świętej, mogą Jej udzielać w trakcie Eucharystii, zanosić do chorych oraz wystawiać Najświętszy Sakrament do adoracji.
Diakonat
Diakon przyjmuje sakrament święceń pierwszego stopnia, aby służyć w Kościele na wzór Chrystusa. Czyni to poprzez postawę duszpasterskiej troski, wrażliwości o najuboższych, chorych, cierpiących, głodnych. Święcenia diakonatu włączają seminarzystę do grona duchowieństwa Kościoła partykularnego i wymagają od niego posłuszeństwa biskupowi diecezjalnemu, wierności nauce Kościoła oraz zachowania celibatu. Ma on prawo chrzcić, głosić Dobrą Nowinę podczas homilii, katechizować oraz przewodniczyć pogrzebowi czy nabożeństwu Słowa Bożego.
Prezbiterat
Cały okres seminaryjnej formacji wieńczy przyjęcie sakramentu święceń w stopniu prezbitera. Od tego momentu stają się współpracownikami biskupa w sprawowaniu sakramentów, w tym Eucharystii i pokuty. Nowo wyświęceni księża (neoprezbiterzy) rozpoczynają posługę w swojej pierwszej, wyznaczonej przez biskupa parafii.
Kandydatura do diakonatu i prezbiteratu
Rozpoczynając etap upodabniania się do Chrystusa w liturgicznym obrzędzie biskupowi i Kościołowi przedstawieni są ci klerycy, którzy biorąc odpowiedzialność za jak najlepsze osobiste przygotowanie, pragną iść pod opieką Kościoła, drogą formacji seminaryjnej do przyjęcia święceń kapłańskich. Przyjęcie stroju duchownego, którym jest sutanna, wzywająca do codziennego świadectwa życia w posłuszeństwie, czystości i ubóstwie na wzór Chrystusa, jest zewnętrznym obrazem kontynuacji drogi ku święceniom.
Lektorat
Jest to posługa, w której kleryk oddaje swój głos na użytek Pana Boga, niczym Jan Chrzciciel. Bóg, który przemawia do nas w Liturgii Słowa podczas każdej Eucharystii i przez teksty biblijne różnych nabożeństw posługuje sie głosem alumna, aby wybrzmiało Słowo Boże. Kleryk nie może komentować i tłumaczyć Słowa Bożego z ambony. Opowiadać o historii zbawienia może podczas katechez i spotkań formacyjnych z grupami. Powinien to jednak czynić przez wcielanie medytowanego codziennie Słowem Boga stając się czytelną i żywą Ewangelią.
Akolitat
Przyjmując posługę akolitatu alumn stają się Sługą Jezusa: Kapłana, Ołtarza i Ofiary. Jego zadaniem jest jak najwierniej towarzyszyć swemu Panu obecnemu w Eucharystii poprzez adorowanie Go w Najświętszym Sakramencie - niczym Apostoł Jan wsłuchując się w zbawczy rytm Boskiego Serca Jezusa oraz trwanie w cichej modlitwie przed Nim, ukrytym i obecnym w tabernakulum. Jako nadzwyczajni szafarze Komunii świętej, mogą Jej udzielać w trakcie Eucharystii, zanosić do chorych oraz wystawiać Najświętszy Sakrament do adoracji.
Diakonat
Diakon przyjmuje sakrament święceń pierwszego stopnia, aby służyć w Kościele na wzór Chrystusa. Czyni to poprzez postawę duszpasterskiej troski, wrażliwości o najuboższych, chorych, cierpiących, głodnych. Święcenia diakonatu włączają seminarzystę do grona duchowieństwa Kościoła partykularnego i wymagają od niego posłuszeństwa biskupowi diecezjalnemu, wierności nauce Kościoła oraz zachowania celibatu. Ma on prawo chrzcić, głosić Dobrą Nowinę podczas homilii, katechizować oraz przewodniczyć pogrzebowi czy nabożeństwu Słowa Bożego.
Prezbiterat
Cały okres seminaryjnej formacji wieńczy przyjęcie sakramentu święceń w stopniu prezbitera. Od tego momentu stają się współpracownikami biskupa w sprawowaniu sakramentów, w tym Eucharystii i pokuty. Nowo wyświęceni księża (neoprezbiterzy) rozpoczynają posługę w swojej pierwszej, wyznaczonej przez biskupa parafii.
-
Modlitwa o nowe powołania
Każdego czwartku jeden z księży przełożonych odprawia Mszę świętą o powołania: w intencji rozeznających powołanie i już powołanych. Każdego miesiąca w tej intencji także wszyscy przełożeni, w wybranym terminie, odprawiają Msze święte. W ten sposób zawsze jest ktoś, kto modli się może właśnie także za Ciebie.
Nie zapominamy również o tych już powołanych. Nasi wychowawcy modlą się za nas, za naszych rodziców i rodzeństwo oraz za nasze rodziny. Pamiętamy również o kapłanach i powołanych, którzy przeżywają swoje kryzysy i trudności na drodze służby Bogu i bliźnim.
I Ty także możesz dołączyć do nas modląc się o nowe powołania kapłańskie słowami św. Piusa X - patrona naszego Seminarium:
O Boże, Pasterzu i Nauczycielu wiernych, któryś dla zachowania i rozszerzenia swojego Kościoła ustanowił kapłaństwo i rzekł do swoich Apostołów: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście, więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na żniwo swoje”. Oto przystępujemy do Ciebie z gorącym pragnieniem i błagamy Cię usilnie: racz zesłać robotników na żniwo swoje, ześlij godnych kapłanów do świętego Twojego Kościoła. Daj, Panie, aby wszyscy, których od wieków do swej świętej służby wezwałeś, głosu Twego chętnie słuchali i z całego serca za nim postępowali. Strzeż ich od niebezpieczeństw świata, udziel im ducha swej świętej bojaźni, ażeby łaską kapłaństwa obdarzeni, słowem i przykładem nauczali nas postępować drogą przykazań Twoich i doprowadzili do błogosławionego połączenia z Tobą. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.
Każdego czwartku jeden z księży przełożonych odprawia Mszę świętą o powołania: w intencji rozeznających powołanie i już powołanych. Każdego miesiąca w tej intencji także wszyscy przełożeni, w wybranym terminie, odprawiają Msze święte. W ten sposób zawsze jest ktoś, kto modli się może właśnie także za Ciebie.
Nie zapominamy również o tych już powołanych. Nasi wychowawcy modlą się za nas, za naszych rodziców i rodzeństwo oraz za nasze rodziny. Pamiętamy również o kapłanach i powołanych, którzy przeżywają swoje kryzysy i trudności na drodze służby Bogu i bliźnim.
I Ty także możesz dołączyć do nas modląc się o nowe powołania kapłańskie słowami św. Piusa X - patrona naszego Seminarium:
O Boże, Pasterzu i Nauczycielu wiernych, któryś dla zachowania i rozszerzenia swojego Kościoła ustanowił kapłaństwo i rzekł do swoich Apostołów: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście, więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na żniwo swoje”. Oto przystępujemy do Ciebie z gorącym pragnieniem i błagamy Cię usilnie: racz zesłać robotników na żniwo swoje, ześlij godnych kapłanów do świętego Twojego Kościoła. Daj, Panie, aby wszyscy, których od wieków do swej świętej służby wezwałeś, głosu Twego chętnie słuchali i z całego serca za nim postępowali. Strzeż ich od niebezpieczeństw świata, udziel im ducha swej świętej bojaźni, ażeby łaską kapłaństwa obdarzeni, słowem i przykładem nauczali nas postępować drogą przykazań Twoich i doprowadzili do błogosławionego połączenia z Tobą. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.
-
Dni skupienia dla młodzieży męskiej
Jeśli masz od 17. do 30. lat......i zastanawiasz się nad swoim życiem...Jeśli chcesz oderwać się od twojej codzienności...... i pragniesz pogłębić swoją wiarę...... zapraszamy Cię na weekend w naszym domu!Dni skupienia, które Ci proponujemy, to zaproszenie do życia wspólnoty naszego Seminarium.Cisza, modlitwy i nabożeństwa, konferencje, medytacja Słowa Bożego i dzielenie się w grupach, adoracja i Eucharystia, rozmowy, posiłki oraz elementy rywalizacji i nagroda dla zwycięzcy!Jeśli masz pytania pisz: provocatorzy@seminariumwroclaw.plJeśli masz od 17. do 30. lat......i zastanawiasz się nad swoim życiem...Jeśli chcesz oderwać się od twojej codzienności...... i pragniesz pogłębić swoją wiarę...... zapraszamy Cię na weekend w naszym domu!Dni skupienia, które Ci proponujemy, to zaproszenie do życia wspólnoty naszego Seminarium.Cisza, modlitwy i nabożeństwa, konferencje, medytacja Słowa Bożego i dzielenie się w grupach, adoracja i Eucharystia, rozmowy, posiłki oraz elementy rywalizacji i nagroda dla zwycięzcy!Jeśli masz pytania pisz: provocatorzy@seminariumwroclaw.pl -
Towarzystwo Przyjaciół MWSD
Ludzi łączą więzy krwi, wartości, pasje, ale również przyjaźń, bo to jedna z najsilniejszych relacji. Przyjaciel to ktoś, kto zawsze jest blisko - choć mogą nas dzielić kilometry.
Pan Jezus również miał przyjaciół. Dom Marty, Marii i Łazarza to miejsce gdzie często przebywał (por. J 11,5nn). Podczas Ostatniej Wieczerzy Jezus nazywa przyjaciółmi swoich Apostołów (por. J 15,15).
Mieć przyjaciela to wielki i cenny DAR.
Towarzystwo Przyjaciół MWSD we Wrocławiu to wspólnota osób, które dostrzegając potrzeby Kościoła proszą Jezusa, by posyłał swoje sługi do służby dla ludu Bożego. Przez dobrowolnie przyjęte zobowiązania duchowe i materialne nasi Przyjaciele przychodzą nam z pomocą, a my pamiętamy o nich i każdego czwartku jeden z naszych księży odprawia Eucharystię w ich intencji. Za należącymi do Towarzystwa Przyjaciół oręduje patron Naszego Seminarium, św. Pius X, papież.
Jeśli chciałbyś dołączyć do grona Przyjaciół MWSD we Wrocławiu uzupełnij formularz i prześlij go do nas:
Ludzi łączą więzy krwi, wartości, pasje, ale również przyjaźń, bo to jedna z najsilniejszych relacji. Przyjaciel to ktoś, kto zawsze jest blisko - choć mogą nas dzielić kilometry.
Pan Jezus również miał przyjaciół. Dom Marty, Marii i Łazarza to miejsce gdzie często przebywał (por. J 11,5nn). Podczas Ostatniej Wieczerzy Jezus nazywa przyjaciółmi swoich Apostołów (por. J 15,15).
Mieć przyjaciela to wielki i cenny DAR.
Towarzystwo Przyjaciół MWSD we Wrocławiu to wspólnota osób, które dostrzegając potrzeby Kościoła proszą Jezusa, by posyłał swoje sługi do służby dla ludu Bożego. Przez dobrowolnie przyjęte zobowiązania duchowe i materialne nasi Przyjaciele przychodzą nam z pomocą, a my pamiętamy o nich i każdego czwartku jeden z naszych księży odprawia Eucharystię w ich intencji. Za należącymi do Towarzystwa Przyjaciół oręduje patron Naszego Seminarium, św. Pius X, papież.
Jeśli chciałbyś dołączyć do grona Przyjaciół MWSD we Wrocławiu uzupełnij formularz i prześlij go do nas:
-
Skrzynka intencji modlitewnych
Jedni drugich brzemiona noście...
Módlcie się jeden za drugiego...
Zawsze się radujcie, nieustannie się módlcie...
Modlitwa za innych to jedno z zadań księdza - a zatem i nas, przygotowujących się do kapłaństwa.
Jak Jezus, Dobry Pasterz nauczał, uzdrawiał i karmił ludzi, tak i my - tak jak możemy i potrafimy - chcemy już teraz Wam Służyć.
Jeśli znajdujesz pocieszenie w tym, że inni modlą się za Ciebie i chcesz, aby modlitwą wspomóc Ciebie i twoje sprawy, to wybierz dogodną dla siebie formę.
W każdą środę, którą spędzamy w seminarium, wieczorem o godz. 20:00 odprawiana jest Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Kliknij i wpisz swoją intencję, a my ogarniemy Cię naszą modlitwą.
Każdego czwartku odprawiana jest Msza święta za naszych Dobrodziejów i Przyjaciół. Dołącz do ich grona wspierając nasze Seminarium ofiarami i modlitwą.
W piątki o godz. 15:00 podczas Koronki do Miłosierdzia Bożego możemy pomodlić się za twoich bliskich zmarłych. Kliknij i wpisz imiona twoich zmarłych krewnych i przyjaciół.
Jedni drugich brzemiona noście...
Módlcie się jeden za drugiego...
Zawsze się radujcie, nieustannie się módlcie...
Modlitwa za innych to jedno z zadań księdza - a zatem i nas, przygotowujących się do kapłaństwa.
Jak Jezus, Dobry Pasterz nauczał, uzdrawiał i karmił ludzi, tak i my - tak jak możemy i potrafimy - chcemy już teraz Wam Służyć.
Jeśli znajdujesz pocieszenie w tym, że inni modlą się za Ciebie i chcesz, aby modlitwą wspomóc Ciebie i twoje sprawy, to wybierz dogodną dla siebie formę.
W każdą środę, którą spędzamy w seminarium, wieczorem o godz. 20:00 odprawiana jest Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Kliknij i wpisz swoją intencję, a my ogarniemy Cię naszą modlitwą.
Każdego czwartku odprawiana jest Msza święta za naszych Dobrodziejów i Przyjaciół. Dołącz do ich grona wspierając nasze Seminarium ofiarami i modlitwą.
W piątki o godz. 15:00 podczas Koronki do Miłosierdzia Bożego możemy pomodlić się za twoich bliskich zmarłych. Kliknij i wpisz imiona twoich zmarłych krewnych i przyjaciół.
Licznik
Licznik
055447
Dzisiaj:
7
Ten tydzień:
676
Ten miesiąc:
1.455
W tym roku:
37.771
86,5%
Polska
4,6%
Stany Zjednoczone Ameryki
2,5%
Niemcy
1,0%
Wielka Brytania Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
0,5%
Brazylia
Razem:
118
Krajów